السيد محمد حسين الطهراني
169
معاد شناسى (فارسى)
34 - و همان كتاب اعتراف دارد به ما آنچه رسول تو او را ثابت كرده ! 35 - پس آن هنگام رسول الله به سخن درآيد و بگويد : اين چنين ميگويد كتابى كه مرا عطا فرمودى اى پروردگار ! 36 - پس وقتىكه رسول الله اين بگويد ، خداى به سخن درآمده بفرمايد بدرستى كه آنچه حالا كردم جز اين نيست كه ازاينرو كردم تا هر كسى اندازهء محبّت مرا با تو بداند . 37 - و پس از آنكه چنين سخن كند ، عطا كند خداى رسول خود را كتابى كه در آن نامهاى همهء برگزيدگان خدا نوشته شده باشد . 38 - از اين روى هر مخلوقى به سجده در آمده بگويد : تو راست تنها اى خداى مَجْد و إكرام ؛ زيرا كه ما را به رسول خود بخشيدى . « 1 » » دوّم : در فصل صد و سى و ششم ، آياتى را ذكر كرده تا آنكه ميرسد به آيه 8 : « 8 - مگر اينكه آنچه در او حرفى نيست آنكه پاكان و پيغمبران خدا همانا كه آنجا روند تا مشاهده نمايند نه اينكه عقابى بكشند . 9 - امّا نيكان پس رنجى نكشند جز خوف . 10 - و چه گويم به شما مىفهمانم كه حتّى رسول الله آنجا ميرود تا عدل خدا را مشاهده نمايد . 11 - پس آنوقت دوزخ بواسطهء حضور او لرزان شود . 12 - و چونكه او صاحب جسدِ بشرى است ، عقاب از هر
--> ( 1 ) - « انجيل برنابا » ترجمهء حيدر قلى خان كابلى ، از ص 125 تا ص 128